61. گفتار اولیای الهی موجب هدایت و جمال آنان موجب محبت میباشد.
***
62. حقیقت عشق با بیرون آمدن جان از تن نمایان میشود؛ هم‌چنان‌که ساقه گل با بیرون آمدن از هسته آشکار میگردد.
***
63. عشق همچون خورشید فروزنده و قمر تابنده‌ای است که لطایف هستی را با تمام حقایقش به جزر و مد می‌کشاند.
***
64. چراغ عقل آدمیان تنها توسط عشق روشن میگردد.
***
65. دنیا، دبیرستان علم و هنرستان عمل است. کثیری توسط علم، عالم به گفتارند و قلیلی به‌واسطه عمل، عامل به كردارند.
***
66. نور، روح، عقل و نفس، جمله بذر کمالات عشق است برای رسیدن به جمال جمیل بی‌منتها.
***
67. دنیا شب، و آخرت روز است؛ چنانچه کسی در شب بیدار باشد، قیامتش برپا میگردد.
***
68. تضادها عامل کمال است؛ روز توسط شب، زندگی توسط مرگ، و شادی توسط غم به کمال می‌رسد.
***
69. دین، جاذبه و دافعه است. در رسالت انبیا، جاذبه و در ولایت اولیا، دافعه میباشد.
***
70. آرزوها در دل پنهان است. با کلید عشق، قفل آرزوها گشوده میشود.
***
71. انسان بر سر دو راهی آسمان و زمین قرار دارد: راه صعود و راه سقوط. راه صعود به راه‌های وحدت، و راه سقوط به راه‌های کثرت منجر میگردد.
***
72. مردان و زنان توسط یکدیگر انرژی‌‌هایی تولید می‌‌کنند که اگر مهارش کنند، تبدیل به نوری میشود در قالب روح، و روحی میشود در قالب جسم، و جسمی میشود دارای دَمی عظیم.
***
73. غیرت عاقل، حفظ ناموس و غیرت عاشق، حفظ معشوق میباشد.
***
74. علوم ظاهری و باطنی به دو راهی نفس و عقل ختم میشود: راه نفس برای سلامتی و زیبایی جسم، و راه عقل برای سلامتی و زیبایی روح میباشد.
***
75. کمال عقل با عصای برهان، و کمال عشق با جمال قرآن میسّر میباشد.
***
76. عشق، هدیه گرانبهایی است که خداوند رحمان به‌عنوان عیدی به مخلَصان درگاهش عنایت کرده.
***
77. عشق، ابر پُرباری است که اگر بر زمین نمی‌‌بارید، علم و معرفت در امور دنیا و آخرت به وجود نمی‌‌آمد.
***
78. لذت عشق به عطا، و لذت عقل به متاع میباشد.
***
79. هیچ ستمگری ستم‌کننده‌‌تر از نفس، هیچ خدمتگری خدمت‌کننده‌‌تر از عقل، و هیچ زینتگری زینت‌کننده‌‌تر از عشق نمی‌‌باشد.
***
80. همان‌‌گونه‌كه گُل به زیبایی‌‌اش گُل میباشد، عشق هم به لذتش عشق میباشد.
***
81. دنیا برای محرومان، سرای نیش است و آخرت برای آنان سرای نوش میباشد.
***
82. دنیا نیش است و آخرت نوش. تا نیش دنیا نباشد، نوش آخرت نمی‌‌باشد.
***
83. اولیای الهی همچون ستارگان درخشنده، نمایانگر رنگ‌‌ها و افشاگر ننگ‌‌ها می‌‌باشند.
***
84. انسان، فرشته مقربی است که از ملکوت آسمان به زمین ملک هبوط کرده؛ چنانچه بر پا قرار گیرد، سرافراز و اگر بر سر افتد، سرافکنده میگردد.
***
85. دنیا آمیخته است به غم‌‌ها و شادی‌‌ها. چنانچه با حرص و ولع به‌سمت شادی‌‌ها بروی، از تو گریزان و اگر با محبت از آن بگذری، به طرف تو شتابان میباشد.
***
86. دنیا گردباد مهیبی است که صابران همچون کوهی استوار در برابر صدماتش می‌‌ایستند.
***
87. همان‌‌گونه‌كه دهان نوزادان در رحم‌‌ها بسته و در دنیا باز است، کام اولیا هم در دنیا بسته و در آخرت باز میباشد.
***
88. منازل ملک و ملکوت با دو بال عقل و عشق در شریعت الهی و معرفت رحمانی طی میشود.
***
89. محرومانِ دنیا مقبولان آخرت، و محرومانِ آخرت مقبولان دنیا می‌‌باشند.
***
90. دنیا سرای شگفت‌‌انگیزی است که قبرستان گذشتگان، نمایشگاهی عبرت‌‌آموز برای آیندگان میباشد.
